Hey sevgili blog,

Selamlar yolluyorum sizlere Norveclerden... Bu yazimi yine okuldan yaziyorum, ya bu okul cok sikici bi' sey... Tekrar lise okumayi gectim, hicbi' sey anlamamak cok kotu ya... Neyse ama bu okul sosyallesmek icin super bi' ortam... Her gun en azindan 2 tane insanla 1 tane de 'insan ustu varlikla' tanisiyorum. Insan ustu varlik kavramini anlamamis olabilirsiniz, ama buraya gelince insan cok cabuk alisiyor... Ama ben hala alisamadim, kalp krizlerinin esigindeyim...

Gunler rutine binmeye baslayinca insan biraz 'homesick' olayina girislere basliyor ama bunun ustesinden gelmek cok da zor degil... Rutini biraz yenince, biraz isin icine macera ve eglence girince her kotu sey bastan sona aklimdan siliniyor..

Neyse biraz da son gunlerde ne yaptigimdan bahsedeyim... Esasinda cok anormal bi' sey yapmadim, okul iste, insanlarla tanismak, hicbi' sey anlamamak... Ama bu aralar biraz hastayim... Bogaz'lar'im agriyor... Buralarin havasi Turkiye'deki gibi degil... 10 derece falan ogle zamani... Cok bi' seyim yok, iciniz rahat olsun...

Ya bu seferlik bu kadar... Iciniz biraz bayilmis olabilir, cunku cok fazla olagandisi bir sey yasamadim. Ama yine de mutluyum, egleniyorum...

Norvec guzel ulke ya... Jeg er glad...